Kennisbank








Wat is Legionella?


Legionella is een bacterie. Een micro-organisme zoals het Norovirus, E-coli, Hepatitus A, Cryptosporidium en Pseudomonas. Een potentieel besmettingsgevaar voor water en verantwoordelijk voor het overlijden van miljoenen slachtoffers wereldwijd. Legionella pneumophila veroorzaakt de Legionellaziekte, een fatale pneumonie, oftewel longontsteking. Deze Legionellabacterie vindt haar weg in kwetsbare ademhalingssystemen van mensen door het inhaleren van kleine besmette waterdruppels, die ook als een waternevel kunnen neerdalen.

In potentie is iedereen vatbaar voor Legionella. De grootste risicogroepen zijn kleine kinderen en de leeftijdsklasse vanaf 45 jaar. Zij die een verzwakt immuunsysteem hebben, mensen met ademhalingsmoeilijkheden en/of nierklachten en de groep rokers en drinkers.



Hoe ontstaat Legionella?


Het probleem van Legionella ontstaat door vervuiling van de waterinstallatie waarin biofilm als broedplaats van allerlei bacteriën gaat dienen. Die vervuiling kan met name ontstaan door stagnerend water en opwarming van het koude water. In die situaties schieten alle andere technieken of ingrepen tekort en wordt ook door het Ministerie van Infrastructuur & Milieu de techniek van koper- en zilverionisatie (CSI) als de ultieme oplossing genoemd.

Zodra bacteriën zich vermenigvuldigen scheiden ze polysaccharides af, dat als een soort lijm fungeert en dit helpt de bacterie zich aan de waterleidingwand of een oppervlakte -in het geval van een koeltoren- te nestelen. Biofilm is een laag opgebouwde bacteriën die zich gewoonlijk makkelijk vormt aan de binnenkant van een waterleiding, of op een oppervlakte. Biofilm is de ideale broedplaats voor de Legionellabacterie.

De Legionellabacterie kan in water overleven bij temperaturen tussen 0° en 63°C, maar vermeerdert zich vooral bij 20-45°C. Bij temperaturen van 30-40°C (lichaamstemperatuur!) is de groeisnelheid maximaal.




Vergelijkingstabel technieken

Een objectieve weergave en vergelijking tussen de diverse alternatieve technieken voor drinkwater

 Koper en Zilver IonisatieChloreringSpoeling en VerhittingChloor DioxydeUltra Violet Licht (U.V.)Membraan filtratie
Benodigde concentratiesCu = 0.2 - 0.8 mg/l,
Ag = 0.02 - 0.08 mg/l
2 - 4 mg/l80ºC voor 30 minuten0.5 - mg/l als CLO210 - 0,1um
Werking in literatuur gedocumenteerdJaJaJaJaJaJa
Residueel effectJaNeeNeeStabieler dan chloorNeeNee
Re-kolonisatie tijd6 - 12 weken1 - 2 wekenVarieertGeen informatieSlechts plaatselijk actief (Poortwachter)Slechts plaatselijk actief (Poortwachter)
Temperatuur effectGeen effectDesintegratieNiet toepasbaarDesintegratieSlechts plaatselijk actief Slechts plaatselijk actief
pH effectVerhoogd pH (>8,5) kan werking beïnvloedenVerhoogd pH (>8,5) beïnvloeden werking negatiefGeen effectGeen effectGeen effectGeen effect
BijproductenGeenTrihalomethanes (THMs)GeenChloraat en ChlorietGeenGeen
Effect op smaak en geurGeenJaGeenMinimaal ondanks hoge concentratiesGeenGeen
CorrosieGeenHeel corrosiefCorrosiefCorrosiefGeenGeen
Onderhoud4 x per jaar inspectie van elektroden, 4 x per jaar inspectie van concentratieRegels voor vervoer, opslag en behandeling zijn van toepassing, Routine inspectie van concentratie, corrosie inspectieVerbranding is mogelijk; arbeidsintensiefRegels voor vervoer, opslag en behandeling zijn van toepassing, Regelmatige inspectie van concentratie, Corrosie inspectieRegelmatig schoonmaken omdat anders werking snel vermindertRegelmatig filters reinigen danwel vervangen
Vermindering van effectiviteitGeenElimineert biofilm niet. Verliest doeltreffendheid bij hoog pH. Desintegreert bij hoge temperaturen en over afstandElimineert biofilm niet en re-kolonosatie is mogelijkDesintegreert bij hoge temperaturen en over afstandSlechts plaatselijk actief; alleen als watersysteem in direct contact is met UV, anders elimineert het de biofilm nietSlechts plaatselijk actief, elimineert biofilm niet